វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនត្តា
គុ. [អៈ-ណុត-តា]
ដែលមិនមែនជារបស់ចិត្ត, ដែលមិនលុះក្នុងអំណាចចិត្ត; ដែលឥតខ្លឹមសារ។
ដែលមិនមែនជារបស់ចិត្ត, ដែលមិនលុះក្នុងអំណាចចិត្ត; ដែលឥតខ្លឹមសារ។
ដែលមិនមែនជារបស់ចិត្ត, ដែលមិនលុះក្នុងអំណាចចិត្ត; ដែលឥតខ្លឹមសារ។
“”
អ្វីៗដែលមិនលុះក្នុងអំណាចចិត្ត :
“រូប, វេទនា, សញ្ញា, សង្ខារ, វិញ្ញាណ ជា អនត្តា (ព.ពុ.)។”
អ្នកដែលមិនមានអំណាចលើខ្លួន, ដែលពឹងផ្អែកផ្ដែកអាស្រ័យអ្នកដទៃ, អញ្ញាធីន។
“”
ប្រាជ្ញាដែលពិចារណាឃើញថាបញ្ចក្ខន្ធឬអាយតនជាដើម ជាអនត្តា។
“”
(ម.ព. អនត្តានុបស្សី)។
“”
អ្នកដែលតែងពិចារណាឃើញថាបញ្ចក្ខន្ធឬអាយតនៈជាដើមជា អនត្តា។
“”
(ព.ផ្ទ. អត្តាធីន, សេរីឬស្វៃរិន)។