វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនត្ថ
គុ., ន. [អៈ-ណ័ត-ថៈ]
ដែលឥតប្រយោជន៍ឬមិនមែនសេចក្ដីចម្រើន, ដែលមិនបានការ, យកជាការពុំបាន; អ្វីៗដែលយកជាការពុំបាន។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៩ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលឥតប្រយោជន៍ឬមិនមែនសេចក្ដីចម្រើន, ដែលមិនបានការ, យកជាការពុំបាន; អ្វីៗដែលយកជាការពុំបាន។
ឧទាហរណ៍
“”
២
អំពើឥតប្រយោជន៍។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
(ម.ព. អនត្ថការី)។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
អ្នកដែលធ្វើអំពើឥតប្រយោជន៍ :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) ថា អនត្ថការី រែងមានសម្ដី ចាក់ចុចនាយអាយ តែងញ៉ាំងការណ៍ពិត ឱ្យងាកឃ្លាតឆ្ងាយ អ្នកស្ដាប់ជិនណាយ លែងចង់ឮទៀត។”
៥
សម្ដីឥតប្រយោជន៍។
ឧទាហរណ៍
“”
៦
(ម.ព. អនត្ថពាក្យ)។
ឧទាហរណ៍
“”
៧
(ម.ព. អនត្ថពាក្យ)។
ឧទាហរណ៍
“”
៨
(ម.ព. អនត្ថវាទី)។
ឧទាហរណ៍
“”
៩
អ្នកដែលច្រើនតែនិយាយសម្ដីឥតប្រយោជន៍យកជាការពុំបាន :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) អនត្ថវាទី ច្រើនប្រើសម្ដី ឥតគិតមុខក្រោយ ស្ដីផ្លោៗទៅ ខុសឆ្គងក៏ដោយ ស្ដីគ្រាន់តែឱ្យ ធ្លាយចេញពីមាត់។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា អនត្ថការិកា)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់