វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនភិសិត្តរាជ
ន. [អៈ-នៈ-ភិ-សិត-តៈ-រាច]
ព្រះរាជាដែលពុំទាន់បានអភិសេកនៅឡើយ (ក្សត្រិយ៍គ្រងរាជ្យ)។
ព្រះរាជាដែលពុំទាន់បានអភិសេកនៅឡើយ (ក្សត្រិយ៍គ្រងរាជ្យ)។
ព្រះរាជាដែលពុំទាន់បានអភិសេកនៅឡើយ (ក្សត្រិយ៍គ្រងរាជ្យ)។
“”
(ព.ផ្ទ. អភិសិត្តរាជ, មុទ្ធាភិសិត្តរាជ)។