វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អនាទរ

ន. [អៈ-ណា-ទ]

សេចក្ដីមិនអើពើ; ការពុំគោរព, ពុំយកចិត្តទុកដាក់; ការមិនប្រុងប្រយ័ត្ន; ការពុំនាំពា; ពុំស្រវាស្រទេញ; ដំណើរតោះតើយ, សោះអង្គើយ; ការមើលងាយ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៩ ន័យ
១

សេចក្ដីមិនអើពើ; ការពុំគោរព, ពុំយកចិត្តទុកដាក់; ការមិនប្រុងប្រយ័ត្ន; ការពុំនាំពា; ពុំស្រវាស្រទេញ; ដំណើរតោះតើយ, សោះអង្គើយ; ការមើលងាយ :

ឧទាហរណ៍

“ទទួលភ្ញៀវដោយអនាទរ។”

២

សម្ដីដែលនិយាយដោយការមិនអើពើ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

(ព.វិ.) អាបត្តិទុក្កដដែលភិក្ខុត្រូវព្រោះការមិនអើពើ, មិនប្រុងប្រយ័ត្ន។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ភាវៈតោះតើយ (ព.ផ្ទ.) អាទរភាព)។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

មិត្រដែលរាប់អានគ្នាដោយការមិនស៊ប់ចិត្ត។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

(ម.ព. អនាទរមិត្ត)។

ឧទាហរណ៍

“”

៧

(ព.វិ.) អាបត្តិដែលភិក្ខុត្រូវព្រោះការមិនអើពើ, មិនប្រុងប្រយ័ត្ន។

ឧទាហរណ៍

“”

៨

អាបត្តិដែលភិក្ខុត្រូវព្រោះការមិនអើពើ, មិនប្រុងប្រយ័ត្ន (ព.វិ.)។

ឧទាហរណ៍

“”

៩

(ព.វ.) ឈ្មោះដំណើរប្រយោគមួយប្រភេទ ប្រើពាក្យថា កាល, កាលដែល, កាលបើ ជាគ្រឿងសម្គាល់ ហៅថា ប្រយោគអនាទរ, ដូចជា កាលដែលខ្ញុំកំពុងនិយាយអំពីរឿងនុះ, ស្រាប់តែគាត់មកឃាត់ខ្ញុំមិនឱ្យនិយាយតទៅទៀត។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.ផ្ទ. អាទរមិត្ត, ទឡ្ហមិត្ត)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់