វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អនាវាស

ន. [អៈ-ណា-វ៉ាស]

ទីដែលឥតមនុស្សនៅ; វត្តឬអារាមដែលគេបោះបង់ចោលឥតមានបព្វជិតនៅ។ អ្នកដែលមិនមានលំនៅ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ទីដែលឥតមនុស្សនៅ; វត្តឬអារាមដែលគេបោះបង់ចោលឥតមានបព្វជិតនៅ។ អ្នកដែលមិនមានលំនៅ :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សអនាវាស។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា អនាវាសា)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់