វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនាសវៈ
គុ., ន. [អៈ-ណា-សៈ-វ៉ៈ]
ដែលមិនមានអាសវៈ; អ្នកដែលឥតកិលេសជាគ្រឿងត្រាំក្នុងសន្តាន (អរហន្ត)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមិនមានអាសវៈ; អ្នកដែលឥតកិលេសជាគ្រឿងត្រាំក្នុងសន្តាន (អរហន្ត)។
ឧទាហរណ៍
“”
២
បុគ្គលជាអនាសវៈ (អរហន្ត; អរហន្តី)។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(វេវ. ក្សីណាស្រពឬខីណាស្រព បើស្ត្រីជា អនាសវា ប្រើជា អនាស្រព ក៏បាន)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់