អនិច្ច

ដែលមិនទៀង, មិនឋិតថេរ, ពុំប្រាកដ; ដែលតែងតែប្រែប្រួលតាមធម្មតា :

កាលមិនទៀង; មិនមែនរាល់កាល (ព.ផ្ទ.) និច្ចកាល)។

ភាវៈឬដំណើរមិនទៀង។

ធម៌គឺភាវៈមិនទៀង, សេចក្ដីមិនទៀង។

(ម.ព. អនិច្ចតា)។

ការសម្គាល់ឃើញ ឬគ្រឿងកំណត់ឃើញថាបញ្ចក្ខន្ធឬអាយតនៈជាដើមមិនទៀង។

សេចក្ដីសម្គាល់ឃើញថាបញ្ចក្ខន្ធឬអាយតនៈជាដើមមិនទៀង។

ប្រាជ្ញាដែលពិចារណាឃើញថាបញ្ចក្ខន្ធឬអាយតនៈជាដើម ជាអនិច្ចតាធម៌។

(ម.ព. អនិច្ចានុបស្សី)។

អ្នកដែលតែងតែពិចារណាឃើញនូវអនិច្ចតាធម៌។