វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនិស្សយមុត្តក៍
(ម.ព. អនិស្សយមុត្តក)។
(ម.ព. អនិស្សយមុត្តក)។
(ម.ព. អនិស្សយមុត្តក)។
“(ព.កា.) ឱ្យងាយចំាថា អនិស្សយមុត្តក៍ កាលបើចេញផុត ចាកអ្នកគ្រប់គ្រង ត្រូវសុំនិស្ស័យ អ្នកដែលខ្លួនផ្គង នឹងជ្រកនៅផង ទើបអាចនៅបាន។ អនិស្សយមុត្តិកា មានន័យដូចគ្នា កុំបីឈ្លានពាន ត្រូវសុំនិស្ស័យ ទើបខ្លួននឹងមាន ក្ដីសុខសម្រាន្ត តរៀងទៅមុខ។ អ្នកបួសគ្រហស្ថ ដូចគ្នាទាំងអស់ ត្រូវចងចាំទុក បើគ្មាននិស្ស័យ ខុសផ្លូវច្បាប់ស្រុក ក្រមច្បាប់ចាត់ទុក ថាតាមទំនើង។”