វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនុបទេស
គុ. [អៈ-នុ-ប៉ៈ-ទេស]
ដែលឥតឧបទេស គឺដែលឥតបានស្ដាប់ដំបូន្មានឬពាក្យប្រៀនប្រដៅឬក៏ការពន្យល់ឡើយ :
ដែលឥតឧបទេស គឺដែលឥតបានស្ដាប់ដំបូន្មានឬពាក្យប្រៀនប្រដៅឬក៏ការពន្យល់ឡើយ :
ដែលឥតឧបទេស គឺដែលឥតបានស្ដាប់ដំបូន្មានឬពាក្យប្រៀនប្រដៅឬក៏ការពន្យល់ឡើយ :
“មនុស្សអនុបទេស។”
(ប្រើជា និរុបទេស ក៏បាន)។