វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនុបាទិន្នក
គុ. [អៈ-នុ-ប៉ា-ទិន-នៈ-កៈ] ឬ [អៈ-នុ-ប៉ា-ទិន-នក់]
ដែលមិនមានវិញ្ញាណចូលអាស្រ័យនៅ។
ដែលមិនមានវិញ្ញាណចូលអាស្រ័យនៅ។
ដែលមិនមានវិញ្ញាណចូលអាស្រ័យនៅ។
“”
សង្ខារឬអ្វីដែលមានរូប ប៉ុន្តែឥតចិត្តចេតសិក :
“ឈើ, ស្មៅ, ដី, ថ្ម, ...ជាអនុបាទិន្នក។”
(ហៅ អនុបាទិន្នកជាតិ, រូបឬសង្ខារ ក៏បាន។ ព.ផ្ទ. ឧបាទិន្នក)។