វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនុយោគ
ន. [អៈ-នុ-យោក]
ពាក្យសួរ; ការសួរដណ្ដឹង; ប្រស្នា (សំ. ប្រើជា អនុយោជន "អនុយោជន៍" ក៏បាន)។
ពាក្យសួរ; ការសួរដណ្ដឹង; ប្រស្នា (សំ. ប្រើជា អនុយោជន "អនុយោជន៍" ក៏បាន)។
ពាក្យសួរ; ការសួរដណ្ដឹង; ប្រស្នា (សំ. ប្រើជា អនុយោជន "អនុយោជន៍" ក៏បាន)។
“”