វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនុរក្ស
កិ. [អៈ-នុ-រ័ក]
រក្សារឿយៗ, បីបាច់រក្សា, ថែទាំ។
រក្សារឿយៗ, បីបាច់រក្សា, ថែទាំ។
រក្សារឿយៗ, បីបាច់រក្សា, ថែទាំ។
“”
ការរក្សារឿយៗ; ការរំពៃ, ការគយឃ្លាំមើល; ជនអ្នកថែទាំមើលការខុសត្រូវ, អ្នកគយគន់រំពៃ :
“អនុរក្សនៃពន្ធនាគារ, អនុរក្សនៃវិទ្យាល័យ។”