វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនុសិដ្ឋ
ន. [អៈ-នុ-សិត]
ការសុំជនណាម្នាក់ឱ្យជួយជ្រោមជ្រែងដោយក្ដីទំនុកបម្រុងដល់ជនណាម្នាក់ឬច្រើននាក់។
ការសុំជនណាម្នាក់ឱ្យជួយជ្រោមជ្រែងដោយក្ដីទំនុកបម្រុងដល់ជនណាម្នាក់ឬច្រើននាក់។
ការសុំជនណាម្នាក់ឱ្យជួយជ្រោមជ្រែងដោយក្ដីទំនុកបម្រុងដល់ជនណាម្នាក់ឬច្រើននាក់។
“”
(ម.ព. អនុសាសនៈ)។