វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនុស្សាវរីយ
[អៈ-នុស-សា-វ៉ៈ-រី]
ពាក្យសន្មតហៅចេតិយដ្ឋានដែលសាងទុកជាទីរឭកដល់ហេតុឬរឿងឬក៏បុគ្គលដែលពុំគួរបំភ្លេចចោល :
ពាក្យសន្មតហៅចេតិយដ្ឋានដែលសាងទុកជាទីរឭកដល់ហេតុឬរឿងឬក៏បុគ្គលដែលពុំគួរបំភ្លេចចោល :
ពាក្យសន្មតហៅចេតិយដ្ឋានដែលសាងទុកជាទីរឭកដល់ហេតុឬរឿងឬក៏បុគ្គលដែលពុំគួរបំភ្លេចចោល :
“រឿងនេះអស្ចារ្យណាស់ គួរសាងអនុស្សាវរីយទុកក្នុងទីណាមួយ។”
ការដែលគួររលឹកនឹកឃើញ :
“មានអនុស្សាវរីយ៍ ចងចាំនៅក្នុងចិត្តឥតភ្លេច។”
វត្ថុជាអំណោយដែលទុកជាទីរលឹក :
“ខ្ញុំជូនចិញ្ចៀនមួយវង់នេះទុកជាអនុស្សាវរីយ៍។”