វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនោតត្ត
ន. [អៈ-ណោ-ត័ត]
ឈ្មោះស្រះធំឬបឹងធំមួយក្នុងពួកស្រះធំឬបឹងធំដែលហៅ មហាស្រះ ទាំង ៧ក្នុងទីប្រជុំភ្នំហិមពាន្ត :
ឈ្មោះស្រះធំឬបឹងធំមួយក្នុងពួកស្រះធំឬបឹងធំដែលហៅ មហាស្រះ ទាំង ៧ក្នុងទីប្រជុំភ្នំហិមពាន្ត :
ឈ្មោះស្រះធំឬបឹងធំមួយក្នុងពួកស្រះធំឬបឹងធំដែលហៅ មហាស្រះ ទាំង ៧ក្នុងទីប្រជុំភ្នំហិមពាន្ត :
“ស្រះអនោតត្តមានទឹកថ្លាឆ្ងាញ់គួរឱ្យនឹកចង់ផឹកចង់ងូត។”
(ខ្មែរច្រើនហៅ អនោតត្តស្រះ ឬហៅក្លាយជា អនោតស្រះ ក៏មាន)។