វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនោម
គុ. [អៈ-ណោ-មៈ] ឬ [អៈ-ណោម]
ដែលមិនថោកទាប, មិនទន់ទាប, មិនថយថោក, មិនមែនល្មាក់ល្មម (លើសលែង, ប្រសើរ, ថ្លៃថ្លា, ខ្ពង់ខ្ពស់)។
ដែលមិនថោកទាប, មិនទន់ទាប, មិនថយថោក, មិនមែនល្មាក់ល្មម (លើសលែង, ប្រសើរ, ថ្លៃថ្លា, ខ្ពង់ខ្ពស់)។
ដែលមិនថោកទាប, មិនទន់ទាប, មិនថយថោក, មិនមែនល្មាក់ល្មម (លើសលែង, ប្រសើរ, ថ្លៃថ្លា, ខ្ពង់ខ្ពស់)។
“”
(ម.ព. អនោមសត្ត)។
“”
(ម.ព. អនោមសត្ត)។
“”
គុណខ្ពង់ខ្ពស់; ដែលមានគុណខ្ពង់ខ្ពស់ :
“ព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធ អនោមគុណ។”
ញាណដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់; ដែលមានញាណខ្ពង់ខ្ពស់។
“”
ប្រាជ្ញាស្រួចស្រាល់, ប្រាជ្ញាមុត។
“”
សត្វប្រសើរ (បរមពោធិសត្វ, មហាសត្វ) ; ប្រើជា អនោមសត្វ ក៏បាន។
“”
(ម.ព. អនោមសត្ត)។
“”