វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អន្តរាយិកធម៌
ន. [អន់-តៈ-រ៉ា-យិ-កៈ-ធ័រ]
ធម៌ដែលធ្វើឱ្យកើតអន្តរាយ (បាប, អកុសល)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ធម៌ដែលធ្វើឱ្យកើតអន្តរាយ (បាប, អកុសល)។
ឧទាហរណ៍
“”
២
រឿងហេតុដែលលោកគ្រូសូត្រចេញទៅក្រៅជំនុំសង្ឃ សួរកុលបុត្រជាឧបសម្បទាបេក្ខៈ ពន្យល់ឱ្យចេះឆ្លើយហើយហៅកុលបុត្រនោះឱ្យចូលមកក្នុងកណ្ដាលជំនុំសង្ឃ សួរម្ដងទៀតរួចហើយទើបសូត្រញត្តិចតុត្ថកម្មវាចាដរាបដល់ចប់ :
ឧទាហរណ៍
“លោកគ្រូសូត្រសួរអន្តរាយិកធម៌ចំពោះឧបសម្បទាបេក្ខៈ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់