វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អន្តិម
គុ. [អ័ន-តិ-ម៉ៈ] ឬ [អន់-តិ-ម៉ៈ]
ដែលមានក្នុងទីបំផុត, ដែលជាទីបំផុត; ជាខាងចុងបង្អស់; ដែលស្រេចត្រឹមប៉ុណ្ណោះ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៩ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមានក្នុងទីបំផុត, ដែលជាទីបំផុត; ជាខាងចុងបង្អស់; ដែលស្រេចត្រឹមប៉ុណ្ណោះ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
កិច្ចជាបំផុត គឺកិច្ចដែលហើយក្រោយបំផុត ឬកិច្ចដែលធ្វើក្នុងកាលជិតអស់ជីវិត (មច្ឆិមកិច្ច)។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ជាតិជាខាងក្រោយបំផុត (មច្ឆិមជាតិ)។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
អន្តភាពជាខាងចុងបំផុត (មច្ឆិមត្តភាព)។
ឧទាហរណ៍
“”
៥
អ្នកទ្រទ្រង់នូវរាងកាយជាទីបំផុត (ព្រះពុទ្ធ, ព្រះបច្ចេកពុទ្ធ, ព្រះអរហន្ត) :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះអរហន្តីជា អន្តិមទេហធារិនី។”
៦
មច្ឆិមភព។
ឧទាហរណ៍
“”
៧
អាបត្តិបារាជិក (ព.វិ.)។
ឧទាហរណ៍
“”
៨
មនុស្សដែលកាលបួសជាភិក្ខុ ត្រូវអាបត្តិបារាជិក។
ឧទាហរណ៍
“”
៩
ពាក្យបណ្ដាំឬសំបុត្រជាទីបំផុត (បច្ឆិមសាសន៍) :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) អន្តិមសាសន៍នៃម៉ែឪ ដែលត្រូវកូនកាន់កុំបំភ្លេច ព្រោះជាបណ្ដាំត្រឹមនោះស្រេច កូនណានឹងគេចកែពុំបាន។ កុំឱ្យជាធូមកាលិក ត្រូវនឹកកុំភ្លេចរាល់រូបប្រាណ ត្រូវកាន់ប្រព្រឹត្តតាមលំអាន បុរាណគឺរឿងទីឃាវុ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(វេវ. បច្ឆិម)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់