វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អន្ទង់អាំង
គុ. [អន់-ទង់-អាំង]
(ព.ប្រ.) ដែលវៀចព័ទ្ធពេនក្រវិចក្រវៀន (ដូចរបត់អន្ទង់ដែលគេត្បុតអាំង) :
(ព.ប្រ.) ដែលវៀចព័ទ្ធពេនក្រវិចក្រវៀន (ដូចរបត់អន្ទង់ដែលគេត្បុតអាំង) :
(ព.ប្រ.) ដែលវៀចព័ទ្ធពេនក្រវិចក្រវៀន (ដូចរបត់អន្ទង់ដែលគេត្បុតអាំង) :
“ផ្លូវអន្ទង់អាំង, របត់អន្ទង់អាំង។”