វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អន្ទើត
គុ.កិ., គុ. [អន់-ទើត]
ដែលមិនមាំ, មិនរឹងប៉ឹង, មិនស៊ប់ ទន់រលាស់ភើតៗ ដោយមានទោលស្តើង មានបណ្ដោយវែង ទាំងរនូតឬគ្រឿងទ្រពីក្រោមក៏រង្វើលឃ្លាតឆ្ងាយពីគ្នា ជាដើម : (ប្រើជា អន្ធើតៗ ក៏មាន) :
ដែលមិនមាំ, មិនរឹងប៉ឹង, មិនស៊ប់ ទន់រលាស់ភើតៗ ដោយមានទោលស្តើង មានបណ្ដោយវែង ទាំងរនូតឬគ្រឿងទ្រពីក្រោមក៏រង្វើលឃ្លាតឆ្ងាយពីគ្នា ជាដើម : (ប្រើជា អន្ធើតៗ ក៏មាន) :
ដែលមិនមាំ, មិនរឹងប៉ឹង, មិនស៊ប់ ទន់រលាស់ភើតៗ ដោយមានទោលស្តើង មានបណ្ដោយវែង ទាំងរនូតឬគ្រឿងទ្រពីក្រោមក៏រង្វើលឃ្លាតឆ្ងាយពីគ្នា ជាដើម : (ប្រើជា អន្ធើតៗ ក៏មាន) :
“រលាស់អន្ទើតៗ, ក្ដារស្ពានអន្ទើតៗ។”