វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អន្ទះសា
កិ. [អន់-ទះ-សា]
ចេញអាការៈឡេះឡះប្រះដៃប្រះជើងឬប្រះប្រាណ :
ចេញអាការៈឡេះឡះប្រះដៃប្រះជើងឬប្រះប្រាណ :
ចេញអាការៈឡេះឡះប្រះដៃប្រះជើងឬប្រះប្រាណ :
“ចេះតែអន្ទះសានៅពុំសុខ, អន្ទះសារកទឹកផឹក។”
អន្ទះសាក្នុងវេលាជិតអស់ជីវិត :
“កុំអាលអន្ទះសាស្លឈាមទៅណាភ្លាម!”
(ព.ប្រ.) ប្រញាប់ប្រញាល់រហាល់ហួសពេក។
“”
(ព.ប្រ.) ប្រញាប់រួសរាន់ស្លន់ស្លោពេក :
“ចុះអន្ទះសាខ្វារ-ក ប្រញាប់ន្អាលនឹងទៅណាភ្លាម?។”
(ព.ប្រ.) ដោយការប្រញឹកប្រញាប់ខ្លាំងព្រោះមានភ័យអាសន្ន។
“”
អន្ទះសារត់ទន់លោង ដោយការប្រញឹកប្រញាប់ខ្លាំងព្រោះមានភ័យអាសន្ន។
“”
(ព.ទ្រ.)។