វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អន្ធិល
គុ. [អន់-ធិល]
ដែលខាប់ខន់ទន់ក្រាស់អាចរង្គើឬកម្រើករញ្ជួយបាន (ច្រើនប្រើ អន្ធឹល ជាង) :
ដែលខាប់ខន់ទន់ក្រាស់អាចរង្គើឬកម្រើករញ្ជួយបាន (ច្រើនប្រើ អន្ធឹល ជាង) :
ដែលខាប់ខន់ទន់ក្រាស់អាចរង្គើឬកម្រើករញ្ជួយបាន (ច្រើនប្រើ អន្ធឹល ជាង) :
“ចាហួយទើបនឹងរឹងអន្ធឹលៗ។”
(ប្រើជា អន្ទិលឬអន្ទឹល ក៏មាន)។