វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អបគមន៍
[អៈ-ប៉ៈ-គំ]
សេចក្ដីព្រាត់ប្រាសគ្នា; ការបែកចេញពីគ្នា។
សេចក្ដីព្រាត់ប្រាសគ្នា; ការបែកចេញពីគ្នា។
សេចក្ដីព្រាត់ប្រាសគ្នា; ការបែកចេញពីគ្នា។
“”
អំពើបង្កើតឡើងដោយប្រជាជនមួយភាគនៃប្រទេសមួយដើម្បីបំបែកខ្លួនចេញពីការដឹកនាំរបស់រដ្ឋក្នុងគោលបំណងបង្កើតរដ្ឋមួយដាច់ដោយឡែកឬទៅចូលរួមជាមួយរដ្ឋដទៃទៀត។
“”
ការបំបែកខ្លួនចេញនៃក្រុមសមាជិករបស់គណបក្សណាមួយ។
“”