វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អបចាយន

ន. [អៈ-ប៉ៈ-ចា-យ៉ៈ-ណៈ]

សេចក្ដីគោរព, កោតក្រែង; ការបូជា, ការធ្វើសក្ការៈ; ការគោរពចំពោះបុគ្គលដែលគួរគោរព :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“បុត្រធីតាត្រូវមានអបចាយនៈចំពោះមាតាបិតានិងត្រកូលរៀមច្បង។”

២

ការគោរពកោតក្រែងចំពោះបុគ្គលជារៀមច្បងក្នុងត្រកូល (ក្នុងបាលីច្រើនប្រើជា កុលេជេដ្ឋាបចាយន)។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

ការធ្វើអបចាយនៈ។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ច្បាប់ប្រាប់សេចក្ដីគោរពកោតក្រែង។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

បន្តរៀនទៀត