វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អបមង្គល
គុ. [អៈ-ប៉ៈ-មង់-គល់]
ដែលប្រាសចាកឬឃ្វាងចាកមង្គល គឺដែលឥតមង្គល, ឥតសេចក្ដីចម្រើន; ដែលមិនសមដល់ភ្នែកអ្នកផង; ដែលត្រូវចង្រៃរួបរឹត :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលប្រាសចាកឬឃ្វាងចាកមង្គល គឺដែលឥតមង្គល, ឥតសេចក្ដីចម្រើន; ដែលមិនសមដល់ភ្នែកអ្នកផង; ដែលត្រូវចង្រៃរួបរឹត :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សអបមង្គល។”
២
សេចក្ដីមិនចម្រើន; ហេតុដែលនាំឱ្យវិនាស :
ឧទាហរណ៍
“ប្រទះលើអបមង្គល។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(វេវ. អពមង្គល ពាក្យទាំងពីរនេះប្រើជួសគ្នាបាន, ព.ផ្ទ. មង្គល)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់