អបរកាល

កាលជាខាងក្រោយ, ពេលក្រោយ។

(ព.វ.) ឈ្មោះកាលមួយយ៉ាងប្រើក្នុងវេយ្យាករណ៍បាលីនិងសំស្ក្រឹតមានតួនាទីបច្ច័យជាគ្រឿងសម្គាល់ កំណត់ឱ្យប្រែខាងក្រោយកិរិយាអាខ្យាតមិនចេញសម្ដីថា "ហើយ"។