វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អបោគណ្ឌ
ដែលវិកលឬពិការរាងកាយ; ដែលជាអ្នកខ្លាចច្រើន (កម្លាច) :
ដែលវិកលឬពិការរាងកាយ; ដែលជាអ្នកខ្លាចច្រើន (កម្លាច) :
ដែលវិកលឬពិការរាងកាយ; ដែលជាអ្នកខ្លាចច្រើន (កម្លាច) :
“មនុស្សអបោគណ្ឌ។”
អ្នកដែលវិកលឬពិការរាងកាយ; មនុស្សកម្លាចកូនក្មេង :
“(ព.កា.) មនុស្សអបោគណ្ឌ ច្រើនតែភ័ន្តវល់គំនិត ព្រោះគ្នាមានចរិត មិនដិតដល់ខ្វល់ម្ដងៗ។”