អប្បដិ—

(ម.ព. អប្បដិ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

ការមិនធ្វើតប, មិនធ្វើត្រឡប់ទៅវិញ។

ចិត្តមិនក្នាញ់។

ដែលមិនគ្នាន់ក្នាញ់; សេចក្ដីមិនក្នាញ់, មិនគ្នាន់ចិត្ត; ដំណើរមិនប៉ះទង្គុកដោយសេចក្ដីក្រោធ។

ដែលឥតមានបុគ្គលប្រៀបផ្ទឹមបាន; អ្នកដែលប្រសើរបំផុតឥតមានបុគ្គលប្រៀបផ្ទឹម :

ដែលឥតមានបុគ្គលប្រៀបផ្ទឹមបាន; អ្នកដែលប្រសើរបំផុតឥតមានបុគ្គលប្រៀបផ្ទឹម :

ដែលឥតមានចំណែកប្រៀបផ្ទឹមឱ្យត្រឹមស្មើបាន។

ដែលពុំសមគួរ, ពុំគប្បី :

ដែលប្រព្រឹត្តទៅពុំបាន; ដែលធ្វើពុំកើត :

អំពើឬអ្វីៗដែលប្រព្រឹត្តទៅពុំបាន, ដែលធ្វើពុំកើត :

អំពើឬការជាអប្បដិវត្តិយ៍។

ដែលឥតមានអ្នកណាអាចឱ្យប្រព្រឹត្តទៅបាន គឺអ្នកណាក៏ធ្វើពុំកើត, និយាយប្រាប់គ្នាមិនកើត។

(ម.ព. អប្បដិវត្តិយៈ)។