វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អប្បនា
ន. [អ័ប-ប៉ៈ-ណា]
ការអែបនែប, អែបផ្ទាប់, អែបជិត, អែបស៊ប់; ការចូលឈាន។
ការអែបនែប, អែបផ្ទាប់, អែបជិត, អែបស៊ប់; ការចូលឈាន។
ការអែបនែប, អែបផ្ទាប់, អែបជិត, អែបស៊ប់; ការចូលឈាន។
“”
(ព.ពុ.) ចិត្តដែលចុះស៊ប់ក្នុងអង្គឈាន។
“”
សន្ទុះចិត្តដែលស្ទុះទៅចាប់អារម្មណ៍ក្នុងអង្គឈាន។
“”
ឈានដែលចុះស៊ប់ក្នុងអង្គតាមលំដាប់។
“”
ការតម្កល់ចិត្តស៊ប់មាំឬការទប់ចិត្តឱ្យតាំងនៅស្មើក្នុងអារម្មណ៍ដែលប្រកបដោយអង្គឈាន (ពាក្យប្រើក្នុងកម្មដ្ឋាន)។
“”
(ម.ព. ឈាន{¥¥}២{££} ផង)។