វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អប្បិច្ឆោ
ន. [អ័ប-ប៉ិច-ឆោ]
(ម.ព. អប្បិច្ឆ)។
(ម.ព. អប្បិច្ឆ)។
(ម.ព. អប្បិច្ឆ)។
“”
ភាពឬបែបបទនៃអ្នកដែលមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច :
“ចិញ្ចឹមជីវិតដោយអប្បិច្ឆតា ឬ ដោយអប្បិច្ឆភាព។”
គុណនៃអប្បិច្ឆតា។
“”
បុគ្គលមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច។
“”
(ម.ព. អប្បិច្ឆតា)។
“”