វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អប្បេសក្ខ
គុ. [អ័ប-ប៉េ-ស័ក]
ដែលមានអំណាចតិច, ដែលខ្សោយអំណាចជាងគេ, ដែលតូចជាងគេ :
ដែលមានអំណាចតិច, ដែលខ្សោយអំណាចជាងគេ, ដែលតូចជាងគេ :
ដែលមានអំណាចតិច, ដែលខ្សោយអំណាចជាងគេ, ដែលតូចជាងគេ :
“ជនអប្បេសក្ខ។”
(ច្រើនហៅទេវបុត្រឬទេវតាដែលមានស័ក្ដិតូច ទេវបុត្រអប្បេសក្ខ។ ព.កា. ប្រើជា អប្បេសក្ខោ, អប្បេសក្ខា តាមលិង្គនិងវចនៈក៏បាន។ ព.ផ្ទ. មហេសក្ខឬមហេស័ក្ខ)។