វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អព្ភន្តរញ្ញាណ
ន. [អ័ប-ភ័ន-តៈ-រ៉ាញ់-ញាន]
(ទស្សនៈ.) លទ្ធភាពនៃការយល់ដឹងឬការដឹងអ្វីមួយភ្លាមៗដោយមិនចាំបាច់ឆ្លងកាត់ការគិត ការពិចារណា ឬការពិសោធ :
(ទស្សនៈ.) លទ្ធភាពនៃការយល់ដឹងឬការដឹងអ្វីមួយភ្លាមៗដោយមិនចាំបាច់ឆ្លងកាត់ការគិត ការពិចារណា ឬការពិសោធ :
(ទស្សនៈ.) លទ្ធភាពនៃការយល់ដឹងឬការដឹងអ្វីមួយភ្លាមៗដោយមិនចាំបាច់ឆ្លងកាត់ការគិត ការពិចារណា ឬការពិសោធ :
“ការយល់ដឹងពីសោភណភាពនៃអ្វីមួយរបស់នរណាម្នាក់ដោយអព្ភន្តរញ្ញាណឬឃើញភ្លាមស្រឡាញ់ភ្លែត គឺជាការស្រឡាញ់បែបអព្ភន្តរញ្ញាណ។”