វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អព្ភន្តរសព្ទ
ន. [អ័ប-ភ័ន-តៈ-រ៉ៈ-ស័ប]
សព្ទក្នុងអព្ភន្តរសញ្ញា គឺពាក្យដែលនៅក្នុងវណ្ណយុត្តិ " " នេះ ឬ « » នេះ, ដូចជា បរាជ័យ "ចាញ់"; អបរាជ័យ "ឈ្នះ; ជម្នះ"។
សព្ទក្នុងអព្ភន្តរសញ្ញា គឺពាក្យដែលនៅក្នុងវណ្ណយុត្តិ " " នេះ ឬ « » នេះ, ដូចជា បរាជ័យ "ចាញ់"; អបរាជ័យ "ឈ្នះ; ជម្នះ"។
សព្ទក្នុងអព្ភន្តរសញ្ញា គឺពាក្យដែលនៅក្នុងវណ្ណយុត្តិ " " នេះ ឬ « » នេះ, ដូចជា បរាជ័យ "ចាញ់"; អបរាជ័យ "ឈ្នះ; ជម្នះ"។
“”
(ទស្សនៈ.) លទ្ធិមួយដែលអះអាងថា ពុទ្ធិពិត គឺពុទ្ធិដែលកើតពីអព្ភន្តរញ្ញាណ :
“អ្នកអព្ភន្តរញ្ញាណនិយមជាក្រុមដែលយល់ថា អំពើកុសលឬកាតព្វកិច្ចមនុស្សម្នាក់ៗយល់ដឹងបានតាមរយៈអព្ភន្តរញ្ញាណរៀងៗខ្លួន។”