វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អព្ភូត
គុ., ន. [អ័ប-ភូត]
ដែលចម្លែកឬអស្ចារ្យ; សេចក្ដីអស្ចារ្យ។
ដែលចម្លែកឬអស្ចារ្យ; សេចក្ដីអស្ចារ្យ។
ដែលចម្លែកឬអស្ចារ្យ; សេចក្ដីអស្ចារ្យ។
“”
ប្លែកណាស់!, អស្ចារ្យណាស់!
“”
ការណ៍ឬហេតុចម្លែក, អស្ចារ្យ។
“”
របស់ចម្លែក។
“”
(ម.ព. អព្ភូតការណ៍)។
“”