វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អព្យត្ត
ដែលមិនឈ្លាស, មិនប៉ិន, មិនវាងវៃ :
ដែលមិនឈ្លាស, មិនប៉ិន, មិនវាងវៃ :
ដែលមិនឈ្លាស, មិនប៉ិន, មិនវាងវៃ :
“មនុស្សអព្យត្ត។”
អ្នកដែលមិនឈ្លាស។
“”
(ម.ព. អព្យត្តជន)។
“”
ភាពជាអ្នកមិនឈ្លាស។
“”
សម្ដីមិនឈ្លាស; អ្នកមិនឈ្លាសសម្ដី។
“”
(បើស្ត្រីជា អព្យត្តា។ ព.ផ្ទ. ព្យត្តឬព្យ័ត្ត; ព្យត្តា។