វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អព្យយៈ
ន. [អ័ប-ព្យៈ-យៈ]
និបាតសព្ទ, ឧបសគ្គសព្ទ និងពួកបច្ច័យដែលហៅថា អព្យយបច្ច័យ ជា អលិង្គ សម្រាប់ប្រើក្នុងភាសាបាលីនិងសំស្ក្រឹត (ព.វ. បា. សំ.)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
និបាតសព្ទ, ឧបសគ្គសព្ទ និងពួកបច្ច័យដែលហៅថា អព្យយបច្ច័យ ជា អលិង្គ សម្រាប់ប្រើក្នុងភាសាបាលីនិងសំស្ក្រឹត (ព.វ. បា. សំ.)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់