វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អព្យាក្រឹត
ដែលមិនច្បាស់; ពុំប្រាកដ, មិនដាច់ស្រេច, មិនស្រេចជាទៅខាងណា; ដែលជាកណ្ដាល :
ដែលមិនច្បាស់; ពុំប្រាកដ, មិនដាច់ស្រេច, មិនស្រេចជាទៅខាងណា; ដែលជាកណ្ដាល :
ដែលមិនច្បាស់; ពុំប្រាកដ, មិនដាច់ស្រេច, មិនស្រេចជាទៅខាងណា; ដែលជាកណ្ដាល :
“ធម៌អព្យាក្រឹត, ចិត្តអព្យាក្រឹត។”
(ប្រើជា អព្យាកតធម៌, អព្យាកតចិត្ត ក៏បាន)។