វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អភិញ្ញា
ន. [អៈ-ភិញ-ញា]
សេចក្ដីដឹងយ៉ាងខ្ពស់; សេចក្ដីដឹងវិសេសដែលកើតអំពីកម្លាំងនៃឈាន :
សេចក្ដីដឹងយ៉ាងខ្ពស់; សេចក្ដីដឹងវិសេសដែលកើតអំពីកម្លាំងនៃឈាន :
សេចក្ដីដឹងយ៉ាងខ្ពស់; សេចក្ដីដឹងវិសេសដែលកើតអំពីកម្លាំងនៃឈាន :
“បានសម្រេចអភិញ្ញា (ព.ពុ.)។”