វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អភិណ្ហ
ន. [អៈ-ភិន]
រឿយៗ, ញយៗ, ញឹកញយ។
រឿយៗ, ញយៗ, ញឹកញយ។
រឿយៗ, ញយៗ, ញឹកញយ។
“”
ការទៅមករឿយៗ :
“ធ្វើអភិណ្ហគមនាគមន៍។”
(ព.ពុ.) ការពិចារណាឃើញរឿយៗ, ការរំពឹងឃើញរឿយៗថា "ខ្លួនអញគេចមិនរួចពីជរា, ពីព្យាធិ, ពីមរណៈ, ពីសេចក្ដីព្រាត់ប្រាសនិរាស, ខ្លួនអញមានអំពើល្អអាក្រក់ជារបស់ខ្លួនអញ"។
“”
ការប្រជុំគ្នារឿយៗឬញឹកញយ។
“”