អភិធាន

ន. [អៈ-ភិ-ធាន]

ឈ្មោះ; មេពាក្យដែលរៀបរៀងតាមលំដាប់អក្សរឬដែលប្រមូលមករៀបរៀងដោយពួកៗ (ហៅ អភិធានសព្ទ ក៏បាន)។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(វេវ. វចនានុក្រម, បទានុក្រម, លិបិក្រម, អក្ខរានុក្រម, សព្វវចនានុក្រម, សព្វវចនាធិប្បាយ)។

បន្តរៀនទៀត