វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អភិនិវេស
ន. [អៈ-ភិ-និ-វេស]
ការតាំងចិត្ត, សេចក្ដីព្យាយាម; ការខំប្រឹងសិក្សា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការតាំងចិត្ត, សេចក្ដីព្យាយាម; ការខំប្រឹងសិក្សា :
ឧទាហរណ៍
“ធ្វើអភិនិវេស។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ការតាំងចិត្ត, សេចក្ដីព្យាយាម; ការខំប្រឹងសិក្សា :
ការតាំងចិត្ត, សេចក្ដីព្យាយាម; ការខំប្រឹងសិក្សា :
“ធ្វើអភិនិវេស។”