វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អភិនេស្ក្រម៍
ន. [អៈ-ភិ-នេស]
អ្នកដែលលះទ្រព្យសម្បត្តិហើយចេញទៅប្រព្រឹត្តព្រហ្មចរិយធម៌ ឬអ្នកចេញបួស, បព្វជិត :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកដែលលះទ្រព្យសម្បត្តិហើយចេញទៅប្រព្រឹត្តព្រហ្មចរិយធម៌ ឬអ្នកចេញបួស, បព្វជិត :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) កុំទុកចិត្តបរទេស កុំទុកចិត្តអភិនេស្ក្រម៍ កុំទុកចិត្តអភិប្រាយ ប្រើទំលែងខ្ពស់ រំពឹងឱ្យឆ្ងាយ ស្ដាប់ពាក្យបរិយាយ បណ្ដាំមេជី (សាស្ត្រាច្បាប់រាជនេតិ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. អភិនិស្ក្រមណ៍ ផង)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់