វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អភិរម
កិ. [អៈ-ភិ-រំ]
រីករាយឬត្រេកអរក្រៃពេក; ពេញចិត្ត; នៅអាស្រ័យឬសម្នាក់អាស្រ័យដោយសប្បាយ (ប្រើជា អភិរម្យ ក៏បាន)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
រីករាយឬត្រេកអរក្រៃពេក; ពេញចិត្ត; នៅអាស្រ័យឬសម្នាក់អាស្រ័យដោយសប្បាយ (ប្រើជា អភិរម្យ ក៏បាន)។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ឆត្ររួតមានរំភាយដូចក្លស់ សម្រាប់ប្រើជាគ្រឿងរុងរឿងក្នុងក្បួនហែក្នុងព្រះរាជពិធីណាមួយ (ច្រើនសរសេរ អភិរំ ជាង)។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់