វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អភិវន្ទ
កិ. [អៈ-ភិ-វ័ន]
ថ្វាយបង្គំ, គំនាប់, សំពះ, ក្រាបសំពះ ដោយគោរព (ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ) :
ថ្វាយបង្គំ, គំនាប់, សំពះ, ក្រាបសំពះ ដោយគោរព (ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ) :
ថ្វាយបង្គំ, គំនាប់, សំពះ, ក្រាបសំពះ ដោយគោរព (ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ) :
“សូមក្រាបអភិវាទ ឆ្ពោះព្រះលោកនាថ បរមសាស្តា ជាគ្រូនៃមនុស្ស និងពួកទេព្ត្តា ទ្រង់ត្រាស់ទេស្នា ប្រទានឱវាទ។ សូមក្រាបអភិវន្ទ ឆ្ពោះធម៌សោភ័ន តំណាងលោកនាថ សូមធ្វើអភិវន្ទន៍ ឆ្ពោះសង្ឃសីលស្អាត ស្ដាប់ព្រះឱវាទ ប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ។”
អាការៈនៃអភិវន្ទន៍ឬអភិវាទន៍។
“”