វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អភិសិត្តរាជ
ន. [អៈ-ភិ-សិត-តៈ-រាច]
ព្រះរាជាដែលបានអភិសេករួចហើយ (ក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ)។វេវ. មុទ្ធាភិសិត្តរាជ (ព.ផ្ទ.) អនភិសិត្តរាជ។
ព្រះរាជាដែលបានអភិសេករួចហើយ (ក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ)។វេវ. មុទ្ធាភិសិត្តរាជ (ព.ផ្ទ.) អនភិសិត្តរាជ។
ព្រះរាជាដែលបានអភិសេករួចហើយ (ក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ)។វេវ. មុទ្ធាភិសិត្តរាជ (ព.ផ្ទ.) អនភិសិត្តរាជ។
“”