អភិសោធន៍

ន. [អៈ-ភិ-សោត]

ការជម្រះ, ការលាង, ការសម្អាត ដោយក្រៃលែង; ការសម្រេចសេចក្ដីដាច់ស្រេច; ការផ្ទៀងសម្រេច :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“បានធ្វើអភិសោធន៍រួចហើយ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. សោធន ផង)។

បន្តរៀនទៀត