អភ័យ
ការឥតភ័យ, ឥតខ្លាច; ការមិនប្រកាន់ទោស, មិនយកទោស, មិនចាប់ទោស; ការមិនបៀតបៀនឱ្យភិតភ័យ :
ការឥតភ័យ, ឥតខ្លាច; ការមិនប្រកាន់ទោស, មិនយកទោស, មិនចាប់ទោស; ការមិនបៀតបៀនឱ្យភិតភ័យ :
ការឥតភ័យ, ឥតខ្លាច; ការមិនប្រកាន់ទោស, មិនយកទោស, មិនចាប់ទោស; ការមិនបៀតបៀនឱ្យភិតភ័យ :
“ឱ្យអភ័យ; គួរដល់អភ័យ; បានអភ័យអំពី។”
ដែលឥតភ័យ :
“ប្រទេសអភ័យ; សត្វអភ័យ។”
មិនឱ្យមានភ័យ; មិនឱ្យមានទោស, មិនប្រកាន់ទោស :
“សូមអភ័យ ឬ សូមអភ័យទោស គឺសូមកុំប្រកាន់ទោស, កុំចាប់ទោស។ សេចក្ដីគួរពុំគួរ សូមអភ័យទោស បែបសេចក្ដីគោរពសម្រាប់ប្រើក្នុងខាងចុងសំបុត្រ, ចុតហ្មាយ, ដីកាទាំងពួង; ត្រង់ខាងចុងបន្ទាប់ពាក្យ សូម ត្រូវបញ្ចូលពាក្យតាមថ្នាក់បុគ្គល ...សូមព្រះរាជទាន..., ...សូមទ្រង់..., ...សូមមេត្តា...)។”
ឋានដែលឥតភ័យ :
“ព្រៃនោះធំស្ងាត់មែន ប៉ុន្តែជាអភយដ្ឋាន។”
ការឱ្យអភ័យ; ការឱ្យជីវិត (ជីវិតទាន)។
“”
ដែលឥតភ័យនិងអន្តរាយ។
“”
ប្រទេសដែលឥតភ័យ។
“”
ព្រៃដែលឥតភ័យ, ដែលពុំគួរខ្លាច។
“”
ដែលឥតភ័យឥតឧបទ្រព។
“”
ដែលឥតភ័យឥតឧបស័គ្គ។
“”
(ម.ព. អភយូបសគ្គ)។
“”
(វេវ. និរភ័យឬនិភ៌យ)។