វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អមគម
កិ. [អម-គម]
អបស្ទប, ទល់ទប់, ជ្រោមជ្រែងឱ្យមាំ, ឱ្យនឹង :
អបស្ទប, ទល់ទប់, ជ្រោមជ្រែងឱ្យមាំ, ឱ្យនឹង :
អបស្ទប, ទល់ទប់, ជ្រោមជ្រែងឱ្យមាំ, ឱ្យនឹង :
“ទឡ្ហអមគមកុំឱ្យរលំ។ (ព.កា.) ថា ជនចាស់ទ្រែមទ្រម ឈើច្រត់អមគម បង្ការក្រែងដួល ចាស់ដួលម្ដងៗ ច្រើនតែពុំស្រួល ជួនស្លាប់ព្រោះដួល ក៏សឹងតែមាន។ គួរចាស់ព្រឹទ្ធា កាលបើជរា ចូលមកទន្ទ្រាន ត្រូវប្រើឈើច្រត់ អមគមគ្រាន់បាន ទឡ្ហទប់រូបប្រាណ កុំឱ្យជ្រុលដួល។”