វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អមត្តញ្ញុតា
ន. [អៈ-មុ័ត-ត័ញ-ញុ-តា]
ភាពនៃជនអ្នកមិនដឹងប្រមាណ, ការមិនស្គាល់ប្រមាណក្នុងទីប្រជុំ, ក្នុងភោជនាហារ, ក្នុងវេលានីមួយជាដើម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ភាពនៃជនអ្នកមិនដឹងប្រមាណ, ការមិនស្គាល់ប្រមាណក្នុងទីប្រជុំ, ក្នុងភោជនាហារ, ក្នុងវេលានីមួយជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“អមត្តញ្ញុតាជា គុណវិបត្តិមួយយ៉ាងធំ ដែលបុគ្គលគ្រប់រូបគួរតែបំបាត់ចោលចាកខន្ធសន្តាន។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់