វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អមត្តញ្ញូ
ន., គុ. [អៈ-មុ័ត-ត័ញ-ញូ]
ជនអ្នកមិនដឹងប្រមាណ; ដែលមិនស្គាល់ប្រមាណ, ដែលមិនចេះលៃលកឱ្យបានសមរម្យក្នុងទីប្រជុំជាដើម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ជនអ្នកមិនដឹងប្រមាណ; ដែលមិនស្គាល់ប្រមាណ, ដែលមិនចេះលៃលកឱ្យបានសមរម្យក្នុងទីប្រជុំជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“អមត្តញ្ញូ ឬ ជនអមត្តញ្ញូ រមែងទទួលនូវដំណៀលជាដរាប។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់